در میان همراهانش می‌پرسد؛ او به این دو نفر علاقه و پیوندی خاص دارد و آنان را فراتر از وزیران، فراتر از امینان و فراتر از عزیزان خود قرار داده است. او چنان با آنان انس و الفت کاملی یافته است که نمی‌تواند از آن‌ها جدا شود و صبر بر دوری‌شان ندارد و هیچ حالتی او را از اندیشه آنان نمی‌رهاند.

و همانا این دو مرد در پی رسیدن به امری عظیم و حالی بزرگ و جسیم (گسترده) هستند که پادشاهانِ زمانه از رسیدن به آن ناتوان‌اند. اگر بگویم که آنان در پی صعود به آسمان و خروج از دنیای اهل دنیا هستند، در سخنم راست گفته‌ام. و این دو نفر، پس از ده روز از پادشاه جدا خواهند شد و این امری ناگزیر است. این دو مرد جایگاهی بلند و والا و همتی بزرگ و عظیم دارند و همت آنان، آنان را به سوی دستیابی به امری فرا خوانده است که فراتر از هرگونه اندازه‌گیری و تحدیدی است.»

سپس او (مرد چینی) رو به یکی از آن دو نفر کرد و مرد چینی به یکی از آن دو حاجب گفت: «همانا آن نیت پنهانی که کسی که تو را فرستاده در دل داشت — و او یکی از آن دو مردی است که برای حکیمی که پادشاه (که خداوند عمرش را طول دهد) او را نزد من فرستاد، ذکر کردم — نام این مرد "محمد" است و کنیه‌اش "ابوعبدالله" است و نام پدرش "حسن" است؛ زادگاهش شهر رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- است. او در دل می‌اندیشد که آیا به آن حالی که قصدش را داشت و امری که در پی‌اش بود، دست