فرماندهان و پرده‌دارانش ظاهر گشت، زمان گذشت تا آنکه خورشید غروب کرد و تاریکی آغاز شد.

مردم، برخی نشسته و برخی ایستاده، چشم به او دوخته بودند و مبهوت و منتظر خورشید بودند، در حالی که هیچ‌کدام باور نداشتند چنین شود. در همین حال که آنان در این وضعیت بودند، ناگهان خورشید در حالی که از مغرب خود بالا می‌آمد، بازگشت! تمامی مردم با چشمان خود می‌دیدند که خورشید بالا آمد تا به اوج آسمان (قبه الفلک) رسید و در آنجا متوقف شد.

فَنَادَاهَا قَدِيمُ الزَّمَانِ وَالنَّاسُ بِأَجْمَعِهِمْ يَسْمَعُونَ نِدَاءَهُ وَيَفْهَمُونَ قَوْلَهُ قَالَ: أَيَّتُهَا الشَّمْسُ الْمُشْرِقَةُ الْمُضِيئَةُ مِنْ أَنَا؟ فَأَجَابَتْهُ بِصَوْتٍ مَفْهُومٍ لَمْ يَبْقَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ إِلَّا وَسَمِعَهُ وَفَهِمَهُ: أَنْتَ قَدِيمُ الزَّمَانِ وَصَاحِبُ كُلِّ أَوَانٍ وَالْقَادِرُ عَلَى كُلِّ حَالٍ، لَمْ يَخَفَ عَنْكَ مَا يَكُونُ وَمَا كَانَ، وَأَنْتَ صَاحِبُ الْأَدْوَارِ وَالْأَكْوَارِ وَمُدَبَّرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، لَا يَخْلُو مِنْكَ مَكَانٌ وَلَا يَشْغَلُكَ شَأْنٌ عَنْ شَأْنٍ أَنْتَ فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَأَنْتَ مُذِلُّ الْجَبَابِرَةِ وَمُهْلِكُ الْفَرَاعِنَةِ وَمَبِيدُ الْأَكَاسِرَةِ أَظْهَرْتَ قُدْرَتَكَ فِي الْأَرْضِ وَالسَّمَوَاتِ وَ أبْدَيْتَ حِكْمَتَكَ فِي جَمِيعِ الْمَخْلُوقَاتِ ظَهَرْتَ لِأَوْلِيَائِكَ فَأَحْييتَهُمْ بِظُهُورِكَ وَحَجَبْتَ أَعْدَاءِكَ عَنْ مَعْرِفَتِكَ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَأَنْتَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ وَأَنْتَ الْعَلِيُّ الْحَكِيمُ.