نخواهد، دیده‌ها او را نمی‌بینند و گمان‌ها به او نمی‌رسند، پس چگونه شناخته می‌شود و به چه صفتی توصیف می‌گردد؟»
پدر به او گفت: «ای فرزندم! او به قدرت و توانایی‌اش شناخته می‌شود و به حکمتش توصیف می‌گردد؛ کارهایش بر او دلالت می‌کنند و برهان و دلیل به او منتهی می‌گردد، و اسرارش او را از دیدِ نااهلان پوشیده می‌دارند.»
پسر به او گفت: «ای سرورم! پس چه حجابی او را پنهان می‌کند و کدام جهان (یا وجودی) بر او احاطه دارد که او را در بر گیرد؟»
پدر گفت: «همانا حجاب (پردۀ میان بنده و خدا) بیماری‌ای است که به سبب ارتکاب گناهان، قلب‌ها را فرو می‌پوشاند؛ پس هرگاه معرفت، دین‌داری، ولایت، ایمان و اخلاص به درستی حاصل شود، حجاب برداشته شده و شک و تردید از میان می‌رود.»
پسر پرسید: «نشانه شخص مخلص چیست و بهترین کارهای او کدام است؟»
پدر گفت: «آن‌گاه که دوستی و دشمنی‌اش برای خدا باشد، و فروتنی‌اش بدون خواری، و پارسایی‌اش (زهدش) در دنیا بدونِ ناداری یعنی با وجود دارایی، دلبسته نباشد، و کارهای شایسته‌اش بدون هیچ علّت و چشم‌داشت دنیوی باشد.»
پسر به او گفت: «ای سرورم! کدام کارها کامل‌تر و نیکوتر است؟»