سرورم گفت: «اگر پادشاه -که خداوند عمرشان را طولانی گرداند- صلاح بدانند که با ذکر این مطلب بر دوستداران خود منت بگذارند، چنین کنند.»

«همانا حکیمان، دانشمندان و فرزانگان هند در "لوح زرین" (لوح الذهب) برای ما تاریخِ آغاز ظهور "صاحبِ خانه بزرگ" (صاحب‌البیت العظیم) را ثبت کرده‌اند؛ همان کسی که از تمامی کرانه‌ها و سرزمین‌ها به سوی او اشاره می‌شود. از نخستین ظهور او تا زمانِ ما، سی و پنج مرتبه ظهور رخ داده است که میان هر ظهور تا ظهور بعدی، یک‌هزار سال فاصله بوده است.

هندیان پیش از نخستین ظهور، خورشید را می‌پرستیدند. منجمانِ بزرگ و دانشمندان هند آغاز آفرینش را چنین تاریخ‌نگاری کرده‌اند که خداوند تبارک و تعالی جهان را آغاز نمود در حالی که طالع در صورت فلکی "سرطان" (خرچنگ) بود. آنان بر این باورند که از آغاز آن زمان تا به امروز، سه‌هزار سال یا اندکی بیشتر سپری شده است؛ و در این باره استدلال‌هایی دارند که شرح آن به درازا می‌کشد.

اما فیلسوفان و دین‌شناسانِ هند چنین ثبت کرده‌اند که خداوند تبارک و تعالی، دانایی است که زوال نمی‌پذیرد، توانایی است که همواره بوده و آفریدگاری است که پیوسته آفریده‌ای را پس از آفریده‌ای خلق می‌کند؛ پس هر آنچه استوار و محکم است، از خلقِ اوست و هر آنچه ناقص و رو به کاستی است، از خلقِ مخلوق است. و همانا آنچه