اما مؤمنان، کیفر گناهانشان را در همین دنیا می‌بینند (پاک می‌شوند) و کارهای نیکشان برای آخرتشان ذخیره می‌گردد.»
پادشاه پرسید: «مؤمن در دنیایش در برابر کار نیکی که انجام می‌دهد، چگونه پاداش می‌گیرد؟»
سرورم فرمود: «اگر مؤمن کار نیکی انجام دهد یا خیری برساند و مقصودش رسیدن به پاداش در همین دنیا باشد، پاداش آن را در دنیا می‌گیرد. و اگر کار نیکی را آشکارا انجام دهد، اما در پیوندِ دل و باطن خویش جز خداوند را نخواهد، هم در دنیا به او پاداش داده می‌شود و هم در آخرت پاداش می‌بیند. و اگر کار نیکی انجام دهد یا بزرگواری‌ای به خرج دهد و در آن جز خدا و آنچه نزد اوست را اراده نکند، و آن کار را مخفی و پوشیده نگاه دارد، خداوند سختیِ "نُقله" (انتقال از این جهان یا مراحل پس از آن) را بر او سبک می‌گرداند و بخشی از آن معطلی و تأخیری را که مستحق آن بود، از او می‌کاهد.
چنان‌که خداوند فرموده است: ﴿و در دو طرف روز و پاره‌ای از شب نماز را برپا دار، که یقیناً نیکی‌ها، بدی‌ها را از میان می‌برند؛ این یادآوری است برای یادکنندگان﴾ و فرمود: ﴿هر کس کار نیکی به پیشگاه خدا بیاورد، ده برابر آن پاداش دارد و هر کس کار بدی بیاورد، جز به مانند آن کیفر نبیند و به آنان ستم نخواهد شد.﴾»