﴿سپس نطفه را لخته کردیم و لخته را تکه‌ای گوشت، و تکه گوشت را استخوان ساختیم و استخوان‌ها را گوشت پوشاندیم، سپس آن را آفریده‌ای دیگر ساختیم؛ پس (بزرگ و بلند مرتبه) است خدایی که بهترین آفرینندگان است.﴾
و فرمود: ﴿آن که هر چه را آفرید، نیکو ساخت و آفرینش انسان را از گل آغاز کرد.﴾ و باز فرمود: ﴿آیا ما در آفرینش نخستین ناتوان بودیم؟ بلکه آنان در مورد آفرینشی تازه، در سرگردانی و شک هستند.﴾
حال ببین، کافر و نادان و فقیر و بیمار، "نیکو" و "پسندیده" و "استقامة‌یافته" نیستند، در حالی که خداوند فرموده است: ﴿پس بزرگ و بلند مرتبه است خدایی که بهترین آفرینندگان است﴾.
پس تو به من بگو، این آفرینش نیکو و استقامة‌یافته که همان "مؤمن" است، آیا از آفرینش رحمان است یا نه؟ و این آفرینش ناقص و تاریک کافر و گنهکار از چه چیزی پدید آمده است؟»
سرورم فرمود: «از بدیِ اعمال مؤمنان و از خطاهایشان و گناهان و رفتارهای آنان پدید آمده است.»
پادشاه پرسید: «آیا برای این سخن، دلیلی از کتاب (قرآن) هست؟»