و در قرآن تبیان و بیان هر چیزی است. خداوند فرمود: «و برای خدا نام‌های نیکو است، پس او را با آن نام‌ها بخوانید». پس نام‌های او ، هرچند متفاوت و متمایز باشند، این تفاوت و تمایز تنها به سبب علتی در جهان و به دلیل اختلاف زمان‌ها و افعال آن‌هاست، نه به سبب علتی در خود او.

سپس سرورم فرمود: «ای پادشاه، همانا خداوند تبارک و تعالی هنگامی که از موسی درباره عصا پرسید و فرمود: "ای موسی، آن چه در دست راست توست چیست؟"، پیش‌تر از موسی می‌دانست که چه پاسخی خواهد داد و اینکه او خواهد گفت: "گفت: این عصای من است که بر آن تکیه می‌زنم و با آن گوسفندانم را می‌رانم و دیگر سودهایی نیز در آن دارم". و خداوند تبارک و تعالی با پرسش خود درباره عصا، اراده کرد تا بنمایاند که او از عصا چیزی را می‌داند که موسی نمی‌دانست. و پادشاه که خداوند عمرش را طولانی گرداند از این گوهر و آنچه بر آن دلالت دارد، چیزهایی می‌داند که من نمی‌دانم، و او تنها خواست تا علم من را درباره آن گوهر آشکار سازد. اما هیبت او من را از ذکر آن و آنچه این گوهر بر آن دلالت می‌کند باز می‌دارد، چرا که می‌دانم خداوند متعال او را به چه علم و فضلیی خاص گردانیده است.»

پادشاه گفت: «همانا عزیز چون از علم و فضلی که خداوند متعال به یوسف -عَزَّ عَزُّهُ- بخشیده بود آگاه شد، گفت: "و پادشاه گفت: او را نزد من آورید تا او را برای خود