(ازلیت)، نور ذات ماست، هرچند صفات ما بسیار باشد. هر کس ما را محدود کند، ما را انکار کرده است، و هر کس ما را به چیزی شبیه گرداند، در حق ما شریک قرار داده است؛ پس ما چراغ‌دان‌های نور و معدن‌های آن هستیم و ما شاهد و مشهود برای جوینده‌ی خویشیم.»
وَعَنْهُ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: نَحْنُ الإِشَارَةُ لِمَنْ فَطِنَ الْعِبَارَةَ وَنَحْنُ الْغَايَةُ لِمَنْ طَلَبَ النِّهَايَةَ، ظُهُورُنَا غَيْرُ مَحْدُودٍ، وَحَدُّنَا غَيْرُ مَعْدُودٍ، بِنَا يَلْحَقُ التَّالِي وَإِلَيْنَا يَرْجِعُ الْغَالِي، فَنَحْنُ النَّبَأُ الْعَظِيمُ وَمِنَّا كَانَ السَّبَبُ الْقَدِيمُ.
و از آن حضرت -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: «ما اشاره‌ای هستیم برای آن کس که زیرکیِ عبارت را دریافته است، و ما غایت و مقصودیم برای آن کس که در طلبِ نهایت است؛ ظهور ما محدود نیست و مرز و حدِ ما به شمار درنمی‌آید. عقب‌مانده به ما ملحق می‌شود و غلوکننده (تندرو) به سوی ما بازمی‌گردد؛ پس ما همان خبرِ بزرگ (نبأ عظیم) هستیم و سببِ ازلی و دیرین از ماست.»
وَرُوِيَ عَنِ السَّيِّدِ مُحَمَّدٍ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: عَلَيْكُمْ بِمَعْرِفَتِي وَمَا عَلَيْكُمْ بِمَعْرِفَةِ ذَلِكَ اَلْغَيْرِ.
و از سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: «بر شما باد به شناخت من، و نیازی به شناخت آن دیگری نیست.»