پس امام -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «ایشان (امامان) خانه‌های نور، صفاتِ ظهور، معدنِ اشاره و زبان‌های بیان حقیقت هستند. خداوند به واسطه‌ی آنان، شما را از ذاتِ خویش پوشانده (حجاب شده) و از طریقِ همان‌ها، شما را به سوی خود خوانده است. نه چنین است که آنان در مقام جمع، انحصار و احاطه، خودِ "او" (خدا) باشند، بلکه هر کسی به اندازه‌ی عملش او را می‌بیند و به مقدارِ فهمش به معرفت او نایل می‌شود.»

وَفِي رِوَايَةٍ أُخْرَى، رُوِيَ عَنْ سَيِّدِنَا أَبِي شُعَيْبٍ -إِلَيْهِ التَّسْلِيمُ- أَنَّهُ قَالَ: سَمِعْتُ مَوْلَايَ الْحَسَنَ الْعَسْكَرِيَّ -عَزَّ عَزُّهُ- يَقُولُ: نَحْنُ ظَاهِرُ الله وَلَسْنَا غَيْرَ بَاطِنِهِ وَنَحْنُ لَهُ، وَمِنَّا أَشْرَقَتْ شَمْسُهُ لَمْ يَقْدِمْنَا وَقْتٌ وَلَا وَرَاءَنَا غَايَةٌ لِمَطْلَبٍ فِينَا، نُؤَبِّدُ الأَبَدَ، وَنُتِمُّ كُلَّ عَدَدٍ، الْوَحْدَانِيَّةُ مَعْنَانَا وَإِنْ إِخْتَلَفَتْ أَسْمَاؤُنَا وَالْقِدَمُ نُورُ ذَاتِنَا وَإِنْ كَثُرَتْ صِفَاتُنَا، مَنْ حَدَّنَا فَقَدْ جَحَدَنَا، وَمَنْ شَبَّهَنَا فَقَدْ أَشْرَكَ بِنَا، فَنَحْنُ مَشَاكِي النُّورِ وَمَعَادِنُهُ وَنَحْنُ الشَّاهِدُ وَالْمَشْهُودُ لِطَالِبِهِ.

و در روایتی دیگر، از سرورمان ابی‌شعیب روایت شده است که گفت: شنیدم مولایم حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- می‌فرمود: «ما ظاهر خداوندیم و غیر از باطن او نیستیم و ما برای او هستیم؛ و از ما خورشید او طلوع کرد. هیچ زمانی بر ما پیشی نگرفته و هیچ غایتی برای مطلبی در ما، پس از ما نیست. ما ابدیت را ابدی می‌سازیم و هر شماری را به کمال می‌رسانیم. یگانگی معنای ماست، هرچند نام‌های ما متفاوت باشد، و قدم