فرمود: «پس هر کس از کافران به اندازه ذره‌ای نیکی کند، آن را در دنیایش می‌بیند؛ و هر کس از مؤمنان به اندازه ذره‌ای بدی کند، آن را در دنیایش می‌بیند.

به راستی که مؤمن در همین دنیا به کیفرِ بدی‌هایش می‌رسد؛ پس معیشت و زندگی بر او سخت می‌شود، بیماری‌اش به درازا می‌کشد و هنگام مرگ و انتقال به سرای دیگر، قبض روح بر او دشوار می‌گردد؛ تا آنکه از دنیا خارج نشود مگر آنکه تاوان گناهانش را داده باشد و نیکی‌هایش برای او باقی بماند تا آن‌ها را در آخرت ببیند و پاداششان را بگیرد.

و همانا کافر نیکی‌هایش را در دنیایش می‌بیند؛ روزی‌اش فراخ می‌گردد، از بیماری‌اش کاسته می‌شود و جان دادن بر او آسان می‌گردد؛ تا آنکه از دنیا خارج شود در حالی که پاداش کارهای نیکش را در همین دنیا دریافت کرده است.»

وَقَدْ رُوِيَ فِي هَذَا الْمَعْنَى عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: شِيعَتُنَا يَتَكَافَئُونَ عَلَى ذُنُوبِهِمْ وَخَطَايَاهُمْ فِي دُنْيَاهُمْ يَوْمًا بِيَوْمٍ وَسَاعَةً بِسَاعَةٍ وَوَقْتًا بِوَقْتٍ حَتَّى أَنَّ أَحَدَهُمْ يَمُوتُ وَمَا عَلَيْهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَزْنُ ذَرَّةٍ.

وَهَذَا الْخَبَرُ الَّذِي ذَكَرْتُهُ أَيُّهَا المَلِكُ لَهُ خَبَرٌ فِي مَعْنَاهُ:

و در همین معنا از امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: «شیعیان ما در دنیایشان، گناهان و خطاهایشان را روز به روز، ساعت به ساعت و لحظه به لحظه کفاره