پادشاه گفت: «آیا برای این تأویل، برهان و دلیلی از کتاب خدا (قرآن) وجود دارد؟»
سرورم گفت: «آری.»
قَالَ الله وَتَبَارَكَ وَتَعَالَى: ﴿فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ﴾1 وَقَدْ سَأَلَ سَائِلٌ مَوْلَانَا الصَّادِقَ -عَزَّ عَزُّهُ- عَنْ تَأْوِيلِ الآيَةِ ﴿فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ﴾، قَالَ: فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ مِنَ الْكَافِرِينَ فِي دُنْيَاهُمْ، وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي دُنْيَاهُمْ، وَإِنَّ الْمُؤْمِنَ لَيُكَافَأُ عَلَى سَيِّئَاتِهِ فِي دُنْيَاهُ فَتَضِيقُ عَلَيْهِ مَعِيشَتُهُ وَيَطُولُ عَلَيْهِ مَرَضُهُ وَيُعَسَّرُ عَلَيْهِ فِي قَبْضِ رُوحِهِ فِي نُقْلَتِهِ حَتَّى لَا يَخْرُجَ مِنْ دُنْيَاهُ إِلَّا وَقَدْ كُوفِئَ عَلَى سَيِّئَاتِهِ وَتَبْقَى لَهُ حَسَنَاتُهُ لِيَرَاهَا فِي آخِرَتِهِ فَيُكَافَأُ عَلَيْهَا، وَإِنَّ الْكَافِرَ يَرَى حَسَنَاتَهُ فِي دُنْيَاهُ وَيُوَسَّعُ عَلَيْهِ فِي مَعِيشَتِهِ وَيَنْقُصُ عَنْهُ مَرَضُهُ وَيُخَفَّفُ عَلَيْهِ فِي مَوْتِهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ دُنْيَاهُ وَقَدْ كُوفِئَ بِحَسَنَاتِهِ فِيهَا.
سرورم گفت: خداوند تبارک و تعالی فرموده است: «پس هر کس به اندازه ذره‌ای نیکی کند آن را می‌بیند، و هر کس به اندازه ذره‌ای بدی کند نیز آن را می‌بیند.» و همانا پرسشگری از مولایمان امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- درباره تأویل این آیه پرسید، و ایشان