خداوند تبارک و تعالی از دشنام دادن به کافر نهی کرده باشد و آن‌گاه امام ما به ما دستور دهد که به او (امیرالمؤمنین) دشنام دهیم؟! این خبری محال است و حقیقتی ندارد.»
پادشاه گفت: «ای شیعیان، شما همچنین روایت کرده‌اید که...»
عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: إِنَّ الدُّنْيَا جُنَّةُ الْكَافِرِ وَسَجِنُ الْمُؤْمِنُ.
پادشاه گفت: شما از امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- روایت کرده‌اید که فرمود: «دنیا بهشتِ کافر و زندانِ مؤمن است.»
سرورم به او گفت: «ما نیز روایت کرده‌ایم که ایشان این سخن را فرموده است، اما این خبر تأویلی (تفسیر عمیق‌تری) دارد.»
پادشاه پرسید: «تأویل آن چیست؟»
سرورم پاسخ داد: «همانا زندان بودنِ دنیا برای مؤمن به این سبب است که آنچه بر عهده دارد از تکالیف و حقوق به کمال برساند و نیز برای او ادب‌کننده و کفاره‌ای برای گناهان پیشینش باشد؛ و دنیا از آن رو بهشتِ کافر گشته است تا در آن پاداش کارهای نیکش را به طور کامل دریافت کند، به گونه‌ای که وقتی از دنیا خارج می‌شود، دیگر هیچ حسنه و کار نیکی طلبکار نباشد.»