نازل شده است. ایشان راه افتادند و من به دنبالشان رفتم تا به مسجد رسیدند؛ پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- از میان جمعیت گذشتند تا اینکه در محراب خویش نشستند و دو مرد را که درباره امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- و ابوبکر با هم مناظره می‌کردند، فراخواندند.
ماجرا چنین بود که یکی از آن دو به ابوبکر دشنام داده بود و نادانی، مردِ دوم را واداشته بود تا به امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- دشنام دهد. رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- به آن دو فرمود: «کدام‌یک از شما به خدا دشنام دادید؟»
گفتند: «در میان ما کسی نیست که به خدا دشنام داده باشد.»
فرمود: «کدام‌یک از شما به من دشنام دادید؟»
گفتند: «در میان ما کسی نیست که به شما دشنام داده باشد.»
فرمود: «کدام‌یک از شما به علی دشنام دادید؟»
مرد دوم گفت: «ای رسول خدا، این کار از من سر زد.»
رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «آیا ندانستی که هر کس به علی دشنام دهد، به من دشنام داده و هر کس به من دشنام دهد، به خدای تبارک و تعالی دشنام داده است؟ در حالی که خداوند فرموده است: "و به معبود کسانی که غیر خدا را می‌خوانند دشنام ندهید، مبادا آن‌ها نیز از روی دشمنی و جهل، به خدا دشنام دهند." آیا ممکن است