قَدْ رَوَيْتُمْ عَنْهُ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: إِذَا دُعِيتُمْ إِلَى سَبِّنَا فَسُبُّوْنَا وَإِنْ دُعِيتُمْ إِلَى الْبَرَاءَةِ مِنَّا فَلَا تَتَبَرَّؤُوا مِنَّا.
قَالَ لَهُ سَيِّدِي: أَعُوذُ بِالله مِنْ ذَلِكَ، هَذَا الْخَبَرُ مَا لَمْ تَنْقُلْهُ الرِّوَايَاتُ إِنَّمَا:
پادشاه گفت: «شما از امیرالمؤمنین روایت کرده‌اید که فرمود: "هرگاه به دشنام دادنِ ما فراخوانده شدید، پس ما را دشنام دهید؛ اما اگر به بیزاری جُستن (برائت) از ما فراخوانده شدید، از ما بیزاری نجویید."»
سرورم به او گفت: «پناه بر خدا از چنین سخنی! این خبری است که در روایات اصیل بدین گونه نقل نشده است؛ بلکه حقیقت آن چنین است:»
قَالَ -عَزَّ عَزُّهُ- : إِنْ دُعِيتُمْ إِلَى سَبِّنَا فَلَا تَسُبُّونَا وَإِنْ دُعِيتُمْ إِلَى الْبَرَاءِ فَمُدُّوا الْأَعْنَاقَ، وَيَدُلُّ عَلَى هَذَا مَا رُوِيَ:
سرورم فرمود: «ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: "اگر به دشنام دادنِ ما فراخوانده شدید، ما را دشنام ندهید؛ اما اگر به بیزاری جستن (برائت) از ما فراخوانده شدید، گردن‌هایتان را در راه حق دراز کنید (یعنی با شجاعت در برابر مرگ بایستید)." و بر این مطلب، روایاتی دلالت دارد که چنین نقل شده است:»