وَأَيْضاً فَإِنَّ الْفَقْرَ عَلَى أَقْسَامٍ عِدَّةٍ فَمِنْ ذَلِكَ أَنَّ كُلَّ طَالِبٍ فَقِيرٍ، قَالَ الله -عَزَّ وَجَلَّ- : ﴿يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى الله ۖ وَالله هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ﴾¹

امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: "هر کس ما را دوست دارد، باید ما را برای روزِ نداری‌اش (قیامت) چون پوشش و پناهی آماده کند."

علاوه بر این، فقر بر چندین بخش است؛ از آن جمله اینکه هر جوینده‌ای نسبت به آنچه می‌جوید فقیر و نیازمند است، چنان‌که خداوند متعال فرموده است: «ای مردم، شما همگی به خدا نیازمندید و تنها خداست که بی‌نیاز و ستوده است.»

وَقَالَ رَسُولُ الله -عَزَّ عَزُّهُ- : بِأَبِي الْفُقَرَاءِ، فَدَيْتُ الْفَقْرَ، لَا عَدِمْتُ الْفُقَرَاءَ.

وَكُلُّ طَالِبِ عِلْمٍ فَهُوَ فَقِيرٌ إِلَى الْمَطْلُوبِ مِنْهُ، وَإِنَّمَا الْفَقِيرُ هُوَ الْجَاهِلُ الْمُفْتَقِرُ إِلَى الْمَعْرِفَةِ، قَالَ المَلِكُ:

سرورم در ادامه گفت: و رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- فرمود: «پدرم فدای فقرا شود؛ من فقر را می‌ستایم (و خود را فدای آن می‌کنم) و باشد که هرگز از فقرا محروم نشوم.»

و هر طالبِ علمی، در حقیقت نسبت به آنچه می‌جوید، فقیر و نیازمند است؛ و همانا فقیرِ واقعی، همان نادانی است که محتاجِ شناخت و معرفت است.