وزیر به او گفت: «من تو را با مالِ بسیار ترغیب می‌کنم.»

سرورم گفت: «من رغبتی به مالِ بسیار ندارم.»

وزیر پرسید: «و چرا چنین است؟ با مال است که دنیا و آخرت سامان می‌یابد، احوال نیکو می‌شود و یاران زیاد می‌گردند؛ با مال است که مراتب و لذت‌ها به دست می‌آید، زندگی گوارا و پاکیزه می‌شود و ستایش‌ها و کارهای نیک به دست می‌آید.»

سرورم به او گفت: «آیا آن روایتی را که از "داوود الرقی" نقل شده، نشنیده‌ای؟»

وزیر پرسید: «آن روایت چیست؟»

رُوِيَ عَنْ دَاوُودَ الرَّقِّيِّ أَنَّهُ قَالَ: كُنْتُ أَجْلِسُ فِي مَسْجِدِ رَسُولِ الله -عَزَّ عَزُّهُ- فَأَرْوِي فَضَائِلَ مَوْلَايَ الصَّادِقَ -عَزَّ عَزُّهُ- وَكَانَ يَجْلِسُ عِنْدِي رَجُلٌ مُخَالِفٌ فَكُنْتُ كُلَّمَا رَوَيْتُ لَهُ فَضِيلَةً يَقُولُ ذَلِكَ الرَّجُلُ: كَذَبْتَ وَكَذَبَ صَاحِبُكَ فَأُعْرِضُ عَنْهُ وَلَا أَحْفَلُ بِكَلَامِهِ، فَلَمَّا طَالَ عَلَيَّ ذَلِكَ ذَكَرْتُ أَمْرَهُ لِمَوْلَايَ -عَزَّ عَزُّهُ- وَشَكَوْتُ إِلَيْهِ، فَقَالَ لِي: سَوْفَ أُشْغِلُهُ عَنْكَ، ثُمَّ اسْتَدْعَى بِبَعْضِ الشِّيعَةِ وَدَفَعَ إِلَيْهِ قِرْطَاسًا فِيهِ مِائَةَ دِينَارٍ، وَقَالَ لَهُ: خُذْ هَذِهِ وَالْقَ فُلَانًا وَادْفَعْهَا إِلَيْهِ واقرأ عَلَيْهِ مِنِّي السَّلَامَ وَقُلْ لَهُ إِنَّ مَوْلَايَ لَمَّا عَلِمَ بِفَاقَتِكَ وَكَثْرَةِ عَائِلَتِكَ أَنْفَذَ إِلَيْكَ هَذِهِ لِتَسْتَعِينَ بِهَا عَلَى زَمَانِكَ وَهِيَ لَكَ فِي كُلِّ سَنَةٍ مِنَّا، فَفَعَلَ الرَّجُلُ ذَلِكَ وَدَفَعَهَا إِلَيْهِ وَلَمَّا فَتَحَ الْقِرْطَاسَ نَظَرَ إِلَى الدَّنَانِيرِ سُرَّ بِهَا سُرُورًا عَظِيمًا وَقَالَ لَهُ: أَشْهَدُ أَنَّ صَاحِبَكَ أَبَا عَبْدِ الله جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ