چیزی از آن را برایم بازگو تا به آنچه خدا امر کرده عمل کنم و از آنچه نهی فرموده دوری گزینم.

آن شریف گفت: خداوند تبارک و تعالی در قرآن فرموده است: «و آنچه را رسول خدا برای شما آورده و به آن فرمان داده بگیرید، و از آنچه شما را نهی کرده، خودداری کنید.» پس خداوند تبارک و تعالی با این سخن در کتاب خویش به ما آموخت که طاعت، مخصوصِ رسول او -جَلَّ جَلَالُهُ- است و باید فرمان و نهی او را پذیرفت و به آن رجوع کرد. و خداوند عزوجل فرمود: «هر کس از پیامبر فرمان ببرد، در حقیقت از خدا فرمان برده است؛ و هر کس رویگردان شود، ما تو را بر آنان نگهبان و پاسخگوی اعمالشان نفرستاده‌ایم.»

خداوند طاعت خود را با طاعت رسول پیوند زد؛ و رسول خدا -جَلَّ جَلَالُهُ- ما را به اقامه‌ی نماز در اوقات آن فرمان داد، پس ما همان‌گونه که به ما امر شده نماز می‌گزاریم و این فرمان از جانب خداوند عزوجل است. چنان‌که خداوند متعال فرمود: «به‌راستی که مؤمنان رستگار شدند؛ همانان که در نمازشان فروتن‌اند.» و فرمود: «همانا نماز بر مؤمنان حکمی واجب و زمان‌دار است.» و امثال این در کتاب خدا بسیار است؛ پس هر کس نماز نگزارد، با خدا و رسولش مخالفت کرده است، و هر کس با خدا و رسول مخالفت کند، عاقل نیست.