آن را ادا کند، خدا بر فضل و بخششِ خویش به او می‌افزاید، و هر کس در آن کوتاهی کند، خود را در جادّه‌ی نابودیِ نعمت‌ها و شتاب گرفتنِ بلاها قرار داده است.

ای مردم! هر کس که روزی‌اش فراخ و گسترده شد و حق آن را ادا نکرد، پس آن فراخی تنها آزمونی تدریجی از سوی خداست تا او را به سوی کیفر بکشاند. ای مردم! هر کس که روزی‌اش تنگ گشت و آن را امتحانی از جانب خدا ندید، همانا پاداشی را که بدان امید می‌رفت، تباه کرده است.

ای فرزند آدم! غمِ روزیِ روزی را که در آن هستی بر روزی که هنوز نیامده است بار مکن؛ چرا که اگر آن روزِ نیامده بخشی از عمر تو باشد، روزی‌ات در آن روز به تو خواهد رسید. و بدان که تو از مال، بیش از نیاز و قوتِ خویش فراهم نمی‌آوری، مگر آنکه خزانه‌دارِ دیگران باشی؛ پس با چشمِ خویش به حقیقت بنگر و از سرنوشت دیگران عبرت بگیر.

و پیش از آنکه در گورت پنهان شوی، برای خویش خردورزی کن و چاره‌ای بیندیش، تا مبادا آن زمان بگویی: «آیا راه بازگشتی هست تا عمل صالحی انجام دهم؟» «یا هنگامی که عذاب را می‌بیند بگوید: ای کاش برای من بازگشتی بود تا از نیکوکاران می‌شدم» و یا بگوید: پروردگارا اجلم را به تأخیر انداز «تا صدقه بدهم و از شایستگان باشم.»