حجازی گفت: «ای سرورم، گویی درندگان جایگاهِ ترس از خدا را در شما می‌شناسند، پس از شما می‌ترسند و شما را تهدید می‌کنند و از شما خویشتنداری می‌ورزند.»

شیخ گفت: «بلکه آنان کسی را می‌بینند که آنان را می‌ترساند و به وحشت می‌اندازد.»

حجازی گفت: «و این چگونه است؟»

قَالَ الشَّيْخُ: رُوِيَ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ: الْمَعِدَةُ حَوْضُ الْبَدَنِ فَإِذَا وَقَعَ فِيهَا الْعِلْمُ أَصْدَرَتْهُ إِلَى الْجَوَارِحِ بِالْفَوَائِدِ وَالطُّرَفِ فَسَمَتِ الْهِمَّةُ إِلَى عَالَمِ المَلَكُوتِ فَمَنْ كَانَ مَطْعَمُهُ حَلَالًا وَهُوَ العِلْمُ الْبَاطِنُ النُّورِيُّ سَمَتْ هِمَّتُهُ إِلَى طَرِيقِ الْحِكْمَةِ وَالله ذُو الْفَضْلِ الْغَالِبِ وَذُو الْعَطَاءِ وَالْمَوَاهِبِ.

شیخ گفت: درباره‌ی امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: «معده، حوض بدن است؛ پس اگر علم نور در آن بنشیند، فواید و نکات پنهان را به اندام‌ها می‌فرستد و همت انسان به سوی عالم ملکوت بلند می‌شود. پس هر کس طعامش علم باطنی و نورانی حلال باشد، همتش به سوی راه حکمت می‌رفتد. و خداوند صاحب فضلِ غالب و عطا و مواهب است.»

و امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- با «معده»، غیر از قلب را نپنداشته است. همان‌گونه که معده، حوضِ غذاست، قلب نیز حوضِ علوم است. و همان‌طور که معده هنگامی که غذای در آن وارد شود، صفا و جوهر آن را می‌گیرد و به اعضای بدن می‌فرستد، آنان را زنده