مرا گفت: اکنون از آن سخنِ پیشین بازگشتی و با این گفته‌ات واجب نمودی که او به «اخبار» شناخته می‌شود. پس اکنون مرا از آن خبردهنده‌ای که تو را از شناخت خدا آگاه کرد و به سوی او راه نمود، خبر ده؛ آیا به «دیدار و نظر» او را شناختی یا به «خبر»؟
بدو گفتم: بلکه به خبر.
گفت: ای فرزندم، این پاسخ به زنجیره‌ای بی‌پایان (تسلسل) می‌کشد. اما مرا از این خبردهنده‌ای که تو را به شناختِ او آگاه کرد، خبر ده؛ آیا او بدان مقصود آگاه (خبیر) بود یا ناآگاه؟
بدو گفتم: بلکه آگاه (خبیر) بود.
مرا گفت: نیکی کردی که از «خبیری» درباره‌ی او پرسیدی؛ و خداوند تعالی چنین فرموده است: «اگر آنان را بخوانید، دعای شما را نمی‌شنوند و اگر بشنوند، پاسخ‌تان نمی‌دهند و روز قیامت شرکِ شما را منکر می‌شوند؛ و هیچ‌کس مانند خدای آگاه (خبیر) تو را باخبر نمی‌کند.» و باز خداوند تعالی فرمود: «همان که آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است را در شش روز آفرید، سپس بر عرش استیلا یافت؛ او رحمان است، پس درباره‌ی او از شخصی آگاه (خبیر) بپرس.