- اما «نماز»، همان ذکر و یاد خداوند است.

- و اما «مستی» (سُکر)، همان مشغول شدنِ دل به چیزی غیر از خداوند تبارک و تعالی است که مانعِ فهمِ حقیقتِ ذکر می‌شود.

- و اما «طهارت و غسل»، پاکیزه گشتن از اضداد (دشمنانِ حق)، مخالفان و همتایان دروغین برای خدا است.

سپس این آیه را تلاوت فرمود: «اوست کسی که بر شما درود می‌فرستد (صلاة می‌فرستد) و فرشتگان او نیز، تا شما را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون برد؛ و او نسبت به مؤمنان مهربان است.» (سوره احزاب، آیه ۴۳).

آنگاه فرمود: «آیا گمان می‌کنی صلاة (درود) فرستادنِ خداوند بر مؤمن، همان نمازی است که مؤمن برای خدا می‌خواند؟ خیر! بلکه مقصود این است که خداوند به ما بفهماند که او ما را در "مَلأ اَعلی" (عالم فرشتگان و پیشگاه الهی) یاد می‌کند.»

چنان‌که فرموده است: «پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم، و شکر مرا به‌جا آورید و کفران نکنید.» (سوره بقره، آیه ۱۵۴)