وَقَدْ رُوِيَ عَنْهُ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ فِي خُطْبَتِهِ الْمَعْرُوفَةِ بِالتَّطْنَجِيَّةِ: أَنَا الأَوَّلُ لَا مِنْ شَيْءٍ بَدَيْتُ وَالآخِرُ لَا إِلَى شَيْءٍ إِنْتَهَيْتُ، وَالظَّاهِرُ لَا مِنْ شَيْءٍ ظَهَرْتُ وَالْبَاطِنُ لَا بِشَيْءٍ إِسْتَتَرْتُ، وَالْعَالِمُ لَا بِعِلْمٍ تَعَلَّمْتُ، وَالْقَادِرُ لَا بِقُدْرَةٍ قَدَرْتُ.
و از ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که در خطبه معروف خود به نام «تطنجیه» فرمود:
«منم اولی که از چیزی پدید نیامده‌ام و آخری که به چیزی منتهی نمی‌شوم؛ منم ظاهری که نه از چیزی ظاهر شده‌ام و باطنی که به واسطه چیزی پنهان نگشته‌ام؛ منم دانایی که با آموختن دانا نشده‌ام و توانایی که با کسب قدرت، توانمند نگشته‌ام.
وَرُوِيَ عَنْهُ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ قَالَ فِي خُطْبَةِ الْكَشْفِ: أَنَا الأَوَّلُ وَالآخِرُ وَالْبَاطِنُ وَالظَّاهِرُ وَأَنَا بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ.
و نیز از ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که در «خطبه کشف» فرمود: «منم اول و آخر و باطن و ظاهر، و من به هر چیزی دانا هستم.»
وَرُوِيَ عَنْهُ -عَزَّ عَزُّهُ- أَنَّهُ لَمَّا أَمَرَ الرِّيحَ أَنْ تَحْمِلَ الْبِسَاطَ وَأَنَّهُ أَصْعَدَ عَلَيْهِ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ وَسَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ وَأَنَّهُ أَوْقَفَ الْبِسَاطَ عِنْدَ أَهْلِ الْكَهْفِ وَأَنَّهُ قَالَ لَهُمْ: هَؤُلَاءِ هُمْ أَهْلُ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ فَسَلِّمُوا عَلَيْهِمْ، فَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ وَنَادَاهُمْ فَلَمْ يُجِيبُوا وَلَمْ يَرُدُّوا عَلَيْهِ السَّلَامَ، فَقَامَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ فَسَلَّمَ