« اشارات و کنایات پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- درباره امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- »
بتپرست گفت: «برای من از اشارات و کنایات پیامبر -جَلَّ جَلَالُهُ- درباره او علی -عَزَّ عَزُّهُ- بگو؛ و آنچه در قرآن کریم آمده که نشان میدهد پیامبر مردم را به سوی او فراخوانده است، و همچنین از روایاتی که از پیامبر نقل شده و با قرآن هماهنگ است و بر این حقیقت دلالت میکند، برایم بازگو کن.» آن مسلمان با اشتیاق گفت: «با کمال میل و افتخار؛
قَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي فَاتِحَةِ الْكِتَابِ ﴿إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ﴾ وَلَا يُقَالُ إِيَّاكَ نَعْبُدُ إِلَّا لِمَعْنًى ظَاهِرٍ مَوْجُودٍ مُثْبَتٍ لِأَنَّ الْقُرْآنَ نَزَلَ بِمَعْنَى: إِيَّاكَ أَعْنِي وَاسْمَعِي يَا جَارَةُ، فَقَوْلُهُ: إِيَّاكَ مَعَ قَوْلِ رَسُولِ الله -عَزَّ عَزُّهُ- : النَّظَرُ إِلَى وَجْهِ عَلِيٍّ عِبَادَةٌ، وَقَوْلُهُ: إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ: مَعَ قَوْلِهِ -عَزَّ عَزُّهُ- : عَلِيٌّ مُسْعِدِي وَمُعِينِي عَلَى جَمِيعِ أُمُورِي وَقَاضِي دَينِي.
بدان که: خدای تبارک و تعالی در آغاز کتاب (سوره فاتحه) میفرماید: «ایاک نعبد و ایاک نستعین» (تنها تو را میپرستیم و تنها از تو یاری میجوییم)؛ و عبارت «تنها تو را» (خطابِ مستقیم) گفته نمیشود مگر برای معنایی که آشکار، موجود و ثابت است؛




