از ابوالأسود روایت شده است که گفت: "من هنگام سخنان امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- حاضر بودم و زمان زایمان آن زن را زیر نظر گرفتم؛ پس ماجرا دقیقاً همان‌گونه شد که امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- فرموده بود. همچنین در روز جنگ با خوارج همراه امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- بودم؛ مردی که سراپا غرق در آهن (زره) بود و عمامه‌ای سرخ بر سر داشت و صورتش را پوشانده بود، به میدان آمد و طلب مبارز کرد. امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- به مقابله با او رفت و به من دستور داد که دنبالش بروم و به من فرمود: «ای اباالأسود! این همان کسی است که از آن آبِ چشمه پدید آمده بود.» سپس حضرت فرمود: «ای زمین! او را بگیر!»؛ پس زمین شکافته شد و او را بلعید."»
وَمِنْ ذَلِكَ أَنَّ جَمَاعَةً أَتَوْا إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ -عَزَّ عَزُّهُ- وَمَعَهُمْ أُخْتٌ لَهُمْ فَقَالُوا: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ هَذِهِ أُخْتُنَا قَدْ حَبِلَتْ وَأَعَارَتْنَا وَنُرِيدُ أَنْ تُقِيمَ عَلَيْهَا الْحَدَّ، فَقَالَ لَهُمْ: إِنَّهَا لَمْ تَحْبَلْ مِنْ فَسَادٍ، فَقَالُوا: عَرِّفْنَا بَيَانَ ذَلِكَ، فَقَالَ لَهُمْ: إِمْضُوا إِلَى الْعَيْنِ الْفُلَانِيَّةِ فَائْتُونِي مِنْهَا بِمَاءٍ، فَمَضَوْا وَأَتَوْهُ مِنْهَا بِمَاءٍ، فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَجْعَلُوهُ فِي طَسْتٍ وَأَمَرَ الْجَارِيَةَ أَنْ تَجْلِسَ فِي الْمَاءِ بَعْدَ أَنْ تُغَلَّ فيه، فَجَلَسَتْ فِيهِ بَعْدَ أَنْ إِسْتَتَرَتْ فَأَنَّتْ وَصَرَخَتْ وَلَحِقَهَا مِثْلُ مَا يَلْحَقُ النِّسَاءَ عِنْدَ وِلَادَتِهِنَّ ثُمَّ قَامَتْ وَقَدْ طَرَحَتْ عَلَقَةً كَأَكْبَرِ مَا يَكُونُ مِنَ الْفَرْجِ، فَعِنْدَهَا كَانَ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الله بْنِ سَبَأٍ مَا قَدْ سُمِعَ وَتَصْرِيحُهُ بِمَعْنَوِيَّةِ مَوْلَانَا -عَزَّ عَزُّهُ- حَتَّى أَنَّ النَّاسَ اجتمعوا إِلَيْهِ وَقَالُوا لَهُ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ هَذَا عَبْدُ الله بْنُ سَبَأٍ قَدْ جَمَعَ عَلَيْهِ جَمَاعَةً مِنَ النَّاسِ وَإنَّهُ قَدْ أَتَى بِمُنْكَرٍ