و هرکس بگوید که من «از» چیزی هستم، همانا مرا مخلوق قرار داده است؛ حال آنکه من آفرینندهٔ خلق و پدیدآورندهٔ اشیاء هستم ای سلمان!
بدان، همانا نخستین چیزی که پدید آوردم و از نورِ ذاتم آشکار ساختم و ابداع نمودم -و آن «دُرّهٔ بیضاء» است- همان «اِسم» من محمد است.
پس به او عطا کردم و ولایت دادم و او را ندا دادم؛ پس پاسخم گفت: (لبیک لبیک، تویی خدای من و سرورِ من؛ مرا بدانچه برگزیدی فرمان ده). پس او را فرمان دادم که تو را بیافریند ای سلمان!
و من منفرد به وحدانیت هستم، و آشکار به نام‌های «معنوی».
منم «واحدِ اَحَد» ، «فردِ صمد» . «علیِّ مُتَعالِ اَزَل» ، «معنیِ معانی» و «علتِ علل»، «غایتِ غایات». و «پروردگارِ مَثانی» و « إِلَهُ اَلْآلِهَةِ»، آغازگرِ آغازها و پایان‌بخشِ پایان‌ها. «ازلی‌کنندهٔ ازل» و «ابدی‌کنندهٔ ابد». زنده‌ای دانایِ سرا (یا: زنده‌ای که می‌داند)، زنده‌ای دانایِ سرا، زنده‌ای درخشان . «حیِّ قیّوم» ؛ «علیِّ کبیرِ متعال».
ای سلمان؛ من به این نام‌ها یگانه گشتم و آنها را بر «اِسم» خویش واقع ساختم .
و بر من نه نام‌ها واقع می‌شود، نه صفات، نه حروف و نه نقطه‌ها.
و من یگانه (متفرد) و منزه از سایرِ نعت‌ها و صفاتم، و جهت‌ها مرا دربر نمی‌گیرد.