و با اهل طغیان درآمیزد؛ و معرفتِ مرا ترک گوید، و قدرتِ مرا نپذیرد ، و «صورتِ مرئیِ اَنزَعیّهٔ» مرا انکار کند؛ و با طاعت مخالفت ورزد و در معصیت وارد شود و بر انکار مداومت کند؛ او را در «مَسُوخیت» وارد می‌کنم و عذابِ دردناک و عقوبتِ سخت را به او می‌چشانم. و آن ، «شخصِ دومی» است -که لعنت و هلاکت (ثبور) بر او باد- تا روز بعث و نشور.
و آن «روزِ ساعت» است و آن به شخصِ «اِسم» من محمد بن الحسن الحجة است. و آن روزِ ظهورِ بزرگِ او از مقامی است که ذکرش گذشت. و در آن روز، منکری که بر کفرش باقی مانده شناخته می‌شود، و در آن روز احوالش آشکار و اعمالش رسوا می‌گردد.
٣٨- صورت‌های مؤمنان در قرآن
و اما آن مؤمنی که نخستین کسی است که به من و به «اِسم» من ایمان آورد؛ تویی ای سلمان..
و تویی آن فرستاده‌ای (رسولی) که این آیه را در حقِ او نازل کردم، و آن فرمودهٔ من است:
﴿ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَیهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلمُؤمِنُونَ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰىِٕكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَینَ أَحَد مِّن رُّسُلِهِۦۚ وَقَالُوا سَمِعنَا وَأَطَعنَا غُفرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَیكَ ٱلمَصِیرُ﴾ البقرة – ٢٨٥