و اما آن آسمانی که درهم پیچیده می‌شود و زمینی که دگرگون می‌گردد؛ اشاره است به ورودِ دشمنانم به «مَسوخیت»، و انتقالشان از قالبی به قالبی، و از عذابی به عذابی. و هرگاه از آن خارج شوند، به آن بازگردانده می‌شوند. این وعده‌ای است بر ما، که همانا با دشمنانمان در سایرِ روزگاران (دهور) و گنبدها (قِباب) انجام‌دهندهٔ آن بودیم ای سلمان!
و همانا ..این آسمان، ذاتِ من است.. که من باطنِ آنم و من به واسطهٔ آن ظاهرم. و همانا بر سایرِ انوار برتری یافته است (سَمت). و آن، صورتِ من است که نه دگرگون می‌شود، نه زایل می‌گردد و نه تغییر می‌پذیرد.
٣٧- بیانِ بهشت و دوزخ و روز قیامت
و آن (بهشت)، همان بهشتی است که پهنایش به وسعتِ آسمان‌ها و زمین است و برای پرهیزگارانی آماده شده که نیکی می‌کنند و بر تقوا و پرهیزگاری مواظبت دارند.
پس هرگاه نیت‌هایشان خالص گشت و باطنشان صاف شد، به سوی بهشت بالا می‌روند؛ و آن «ملأ اعلی» است، و آن مسکنِ بندگانِ مخلصِ من است ای سلمان!
و همانا دوزخی که وعدهٔ آن را به کافران دادم، همان «مَسُوخیت»1است؛ آتشی که در اجسامِ مخالفان، از بلعیدنِ خوراکش باز نمی‌ایستد.