و اوضاع از چهار رُکن آن بر تمامیِ خلق سخت می‌گردد، و این به سببِ بدیِ اعمالشان است. و من به آنچه انجام می‌دهند داناترم. پس خلق از شدتِ رنجی که می‌کشند، خدا را می‌خوانند و این به فرمان من است.

پس ندادهنده‌ای از جانب من ندا می‌دهد و می‌گوید: ظاهر شو ای ولی خدا، ای فرزند ولی خدا، و با شمشیرت زمین را از قوم کافران پاک گردان.

و روزِ ندا، روزی مطلق (فراگیر) است؛ تا آنکه به فرمان من، همهٔ خلق آن را بشنوند، و کسی از اهل آسمان‌ها و زمین باقی نمی‌ماند مگر آنکه آن را می‌شنود. پس در آن هنگام دل‌های بندگان شاد می‌گردد. و این امر رخ نمی‌دهد مگر پس از آنکه تمام آن احوالی که ذکرش گذشت، ظاهر شود ای سلمان!

سپس بعد از آن، «اِسم» من محمد، چنان‌که برایت گفتم، به فرمان من ظاهر می‌شود. و اهل هند و سِند و فارس، و اهل خراسان و شاسان، و قم و کاشان و کَروین، و قزوین و روم و ترک، و خَزَرج و اِفک را می‌کشد. و دیار بکر و قلعه‌های روم را ویران می‌سازد، و سایر مشرکان را می‌کشد تا آنکه در آن زمان کافری بر روی زمین باقی نماند.

و به سوی مکه رهسپار می‌شود و پشت خود را به حرم تکیه می‌دهد و در میان خلق، به طاعت و ایمان و اقرار به یگانگیِ من ندا می‌دهد؛ پس کسی که به من ایمان آورد، او (قائم) به او اقرار می‌کند ، و کسی را که کافر شود و گردنکشی کند، می‌کشد. و در آن روز،