پس سرم را بالا گرفتم، و ناگهان دیدم در پیشگاه مولایم در مسجدش در کوفه هستم، و مهاجرین و انصار گرداگرد اویند، گویی که از جایم تکان نخورده‌ام
سپس مولایم فرمود: بنگر که قدرت و حکمتِ مولایت چقدر سریع است!
و من به قائم و مردانش نگریستم، و به اهل چین و مکان‌هایشان نگریستم، و به حاملان عرش، و اهل آسمان‌های هفتگانه و آنچه از فرشتگان مقرب در خود داشتند، نگریستم.
پس گفتم: مولای من، حمد و ثنا و سپاس از آنِ توست؛ چقدر قدرتت عظیم است! و چقدر مشیتت بزرگ است.
پس به من فرمود: ای سلمان، من آنم که در آسمان‌ها حکم می‌رانم، چنان‌که مرا دیدی؛ و من آنم که در زمین حکم می‌رانم، چنان‌که مرا می‌بینی.
و اما قائم؛ هرگاه وعدهٔ من فرا رسد، محمد بن الحسن الحجة ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) با مردانش (علیهم الصلاة و السلام) ظاهر می‌شود. و نشانهٔ ظهور او، همان حدیثی است که ذکرش گذشت. و هرگاه آن وقایع در دنیا در آخرالزمان رخ دهد، همانا ظهور قائم نزدیک شده، و «ساعت» نزدیک گشته است.
و در آن عصر؛ خورشید سه روز پیاپی از مغرب طلوع می‌کند، و ماه در شب اولِ ماه، از مشرق طلوع می‌کند در حالی که به اندازهٔ ماه شب چهاردهم است.