سپس همانا مولایم ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) به من فرمود: به سمت چپِ خود بنگر؛ پس نگریستم و ناگهان دنیایی بزرگ‌تر و باعظمت‌تر از آن دنیا دیدم، و در آن مردمانی بیش از آن قوم بودند، و به زبانی غیر از زبانِ آن قوم سخن می‌گفتند. و همگی لباسی سبز در سبز بر تن داشتند، و همگی دیدگانشان را به سوی مولایم (عزّ وجلّ) دوخته بودند.
پس گفتم: ای مولای من، این شهر چیست؟ و این عوالم چه هستند؟ و این قومی که در آن هستند، کیستند؟
پس مولایم فرمود: اینجا سرزمینِ «چینِ غربی» است، و قومی که در آن هستند، عِدّهٔ (شمارِ) «عالم صغیر» هستند که در رتبه پایین‌تر از تو هستند.- و همچنین قوتِ آنان تهلیل و تسبیح است، و شغلشان عبادتِ من است، که چشم برهم‌زدنی از آن غافل نمی‌شوند. این را بدان ای سلمان!
پس گفتم: مولای من، منزهی تو، چه بزرگ است شأن تو
سپس در برابرِ مولایم به سجده افتادم، و سایر فرشتگان و سایر مخلوقاتی که دیدمشان، برای او سجده کردند.
٣٤- برخی از نشانه‌های ظهورِ شریف
پس همانا مولایم ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) فرمود: سرت را بالا بگیر ای سلمان!