٣٠- سخنی دربارهٔ شناختِ او جلّ جلاله

ای سلمان، هرکس بگوید که من در چیزی یا از چیزی هستم؛ پس همانا از شناختِ من کور گشته، و قدرت مرا انکار نموده ، و ذاتِ مرا نپذیرفته و به من کافر شده است.

و ندانسته که من پدیدآورندهٔ اشیاء، و آغازگرِ آفرینش، و بازگردانندهٔ آنان، و حسابرسِ آنان، و کیفردهندهٔ آنان، و بازگردانندهٔ اعمالشان به سوی خودشان هستم؛

عملِ اهلِ بهشت به سوی اهلِ آن، و عملِ اهلِ آتش به سوی اهلِ آن. و با هر چیزی، طبقِ عملش رفتار می‌کنم و من نسبت به بندگان ستمکار نیستم، «و ما به آنان ستم نکردیم، بلکه آنان خود به خویشتن ستم می‌کردند.

ای سلمان؛ سوگند به عزت و جلالم، کفرِ گنه‌کار آنگاه که مرا نافرمانی کند، مرا اندوهگین نمی‌سازد؛ و طاعتِ مؤمن آنگاه که مرا اطاعت کند، مرا شاد نمی‌گرداند.

همانا من هر عملی را به صاحبش بازمی‌گردانم، و هم‌وزنِ ذره‌ای از عملِ کسی را ضایع نمی‌سازم

و همانا کسی که نیکی به نزد من آورد، پس برای او ده برابرِ آن است، و کسی که بدی آورد، جز به مانندِ آن جزا داده نمی‌شود.بدان ای سلمان؛ پس هرکس با یکی از مؤمنان