و این بشارت برای مؤمنانی است که از «روزِ ذَرّ» ایمان آوردند؛ و آن هنگام که آنان را ندا داد و گفت: «آیا پروردگار شما نیستم؟» گفتند: «آری، ایمان آوردیم و تصدیق کردیم که همانا آن‌کس که ما را به سوی او می‌خوانی، آفریدگار (باریِ) ماست.

و این اقرار از سوی «عالَمین» و کسانی که پس از ایشان می‌آیند از اهلِ صفایِ مؤمن بود؛ همانانی که بر ایمانشان پایدار ماندند (ایمانشان را به اتمام رساندند). و ایشان کسانی هستند که من در این آیه مژده‌شان دادم، و آنان را -نه سایرِ مخلوقات را- به آن مخصوص گردانیدم..

٢٩- هرکس مرا در اینجا انکار کرد، در آنجا نیز انکارم کرده است؛ و کیفرِ کافران

و اما کسانی که کافر شدند، نزد من بشارتی برای آنان نیست، جز عذاب و لعنت و «تِرداد» (بازگردانده شدن/تکرار در اجساد) و عقوبتِ سخت ؛پیش از آنکه چهره‌هایی را محو کنیم و آنها را به پشت سر بازگردانیم، و آنان را لعنت کنیم همان‌گونه که اصحاب سبت را لعنت کردیم.¹

چنانکه در حقشان گفتم: و آنان کسانی هستند که در این آیه به ایشان گفتم: «بوزینگانی رانده‌‌شده باشید.