بیاوریم. بگو: من تنها بشری همچون شمایم که به سویم وحی می‌شود، و هیچ‌کس را در عبادت پروردگارم شریک نمی‌سازم.

ای سلمان؛ مؤمنِ عارفی که مرادش آن است که از اهل صفا باشد، باید باتقوا و پاکیزه (نقی)، و خالص از عیب‌ها باشد؛ نیتش را برای مولایش در همهٔ امور خالص گرداند. و در نزد او غیبت، سخن‌چینی ، حسادت، فساد و کینه نباشد.

پس هرگاه بر این حالت باشد؛ از «اهل صفایِ مخلص» خواهد بود که خداوند بر آنان نعمت بخشیده، و چشمه‌های حکمت را در دل‌هایشان گشوده است. پس آنان یاری‌گرِ شیعیان من و پیروان حقیقتِ من خواهند بود.

پس هرگاه مرا آن‌گونه که شایستهٔ شناخت است بشناسند، به این درجه نائل می‌شوند، و از کسانی خواهند بود که ایمان آوردند و ایمانشان را نیکو گردانیدند.

و آنان کسانی هستند که من با این آیه مژده‌شان دادم، و «اِسم» خویش را فرمان دادم که بدانچه به او امر کردم، آنان را بشارت دهد؛ و بگوید: «مولایم مرا به این آیه فرمان داد»؛ و آن آیه این است¹:«یاری‌ای از سوی خدا، و پیروزی‌ای نزدیک؛ و مؤمنان را بشارت ده ای محمد