و همانا حسن و حسین و سایرِ «اسماء»، نوری واحد هستند. و آنان از نورِ ذاتِ من اقتباس می‌کنند. و من به آن (ذات) منفرد (یگانه) هستم. این را بدان ای سلمان!

پس هرکس بگوید: که من خوردم و نوشیدم و ازدواج کردم (نکاح کردم) و فرزندی دارم، و اینکه تجزیه (تبعّض) و بخش‌پذیر (تجزّؤ) می‌شوم، یا اینکه در جسدهای ناسوتی (مادی) وارد شدم؛ همانا کافر شده و انکار ورزیده است.

و از حق روی گردانده ، و با آنچه «اِسم» من در همگیِ «اَکوار» ، «اَدوار» ، «اَزمنه» و «اَعصار» آورده، مخالفت کرده است.

و آنان از شنیدنِ آنچه «اِسم» من در «یوم الأظلّة» به آن دعوت کرد و ندا داد، کر و لال گشته‌اند. و آن، نخستین ندا بود.

و آنان را از انکار و نپذیرفتن ، بدون اینکه عذری داشته باشند، برحذر داشت. و به آنان گفت: همانا این، آفریدگارِ شما (باری)، معبودِ شما، خالقِ شما، روزی‌دهندهٔ شما، زنده‌کنندهٔ شما، میرانندهٔ شما، پروردگارِ شما، پروردگارِ پدرانِ نخستینِ شما، پروردگارِ پدرانِ پسینِ شما، و پروردگارِ همگیِ آفریدگان است.