پس آنان همان «عالَمین» (مراتب جهان) هستند که در «ملکوت اعلی» شناورند. و «فلکِ محیط» آنان را از مشرق دنیا تا مغربش، در یک شب می‌چرخاند، و به مکان‌هایشان بازمی‌گردند، گویی که از مکان‌هایشان تکان نخورده‌اند.

و در وجهی دیگر: همانا «کوه‌ها» همان «علما» از میان مؤمنان هستند. و آنان کسانی هستند که در زمین سیر می‌کنند و برادرانِ مؤمنِ خود را زیارت می‌کنند. پس بر آن سرزمینی که در آن فرود می‌آیند، رحمت و برکت نازل می‌کنند؛

همانندِ ابری که بر زمینِ خشک نازل می‌شود و آن زمین زنده می‌گردد. و اینچنین، مؤمنْ برادرِ مؤمنِ خویش را زنده می‌کند و بر او رحم می‌آورد. پس خوشا به سعادتِ آنکه قدرِ مؤمن را بداند و شروطِ حق او را به جای آوَرَد. و وای، سپس وای، بر کسانی که در ادای حقوق برادرانِ مؤمنِ خویش کوتاهی می‌کنند .

پس هرگاه فردی بدون عذر در حقِ برادرش کوتاهی کند؛ من «ضِدّی» (دشمنی) را بر او مسلط می‌کنم که بر او چیره شود و به سبب آن کوتاهی که در حقوق برادرانش کرده، از او انتقام گیرد.

و بر آن بنده خشم می‌گیرم و در دارِ دنیا، سختی‌ها (المِحَن)، بلاها (النِّقَم)، فقر، امراض و بیماری‌ها (الأسقام) را بر او نازل می‌کنم.