«ظاهر» (آشکار) و در عین حال از منکران «غایب» هستم. پس بدین جهت، آن روز «میقات» (وعده‌گاه) نامیده شد.
و بدان که «دمیدنِ صور» همان ندای «اِسم» است. و آن «صورِ فراگیر» همان «اِسم» من است
و در آن روز، او به آسمان و زمین می‌گوید: (خواه یا ناخواه بیایید. آن دو گفتند: فرمانبردار آمدیم). و آن دو آسمان و زمین همان «عالَمین» (دو جهان/مراتب) هستند، و آنان همان «کوه‌ها» هستند.
و اما گشوده شدنِ آسمان به صورتِ درها (أبواباً) در این امر؛ پس «آسمان» تویی ای سلمان.
و در آن روز، تو به همگیِ زبان‌ها سخن می‌گویی و معجزاتِ بسیاری آشکار می‌سازی. و مؤمنان تو را تصدیق می‌کنند و منکران انکار می‌ورزند.
و آنان پیوسته از روز ظهور تا روز بعث و نشور (رستاخیز)، بر انکارِ خویش باقی ماندند..
و اما «صور»؛ بدان ای سلمان که آن، ساختهٔ (یا: بنایِ) هیچ معماری نیست، بلکه همانا «حجابِ ذات» (پردهٔ ذات) است.