١٣- ظهور هابیل و حقیقتِ ماجرای او با قابیل

و اما هابیل؛ او مولای توست که با تو سخن می‌گوید. نه دگرگون شدم و نه زایل گشتم؛ لکن در این «اِسم» به صورتِ پنداری در چشمان بینندگان ظاهر شدم، به منظورِ اثباتِ دعوت و آشکار ساختنِ حجت بر همگیِ آفریدگان .

و اما «قربان»، همان «قرب» به معرفتِ من است. و اما «آتش»، همان آتشی است که موسی از جانب طور اَیمَن دید. و آن صبغة الله است ﴿و چه کسی خوش‌رنگ‌تر از خداست؟﴾. و در ظهورِ آن ، انوار در زیرِ درخششِ نورش پنهان می‌شوند. و آن «ذاتِ عالیه» (ذات والا) است که «اِسم» من در زیرِ درخششِ نورش پنهان می‌شود. و همچنین «اِسم» نیز «باب» را در زیرِ درخششِ نورِ خویش پنهان می‌سازد.

و بدان که «قتلِ نکوهیده» را من بر «ضِدّ» واقع ساختم. و من آنم که نه دگرگون می‌شوم ، نه زایل می‌گردم و نه تغییر می‌کنم. در آنچه پنهان کردم، ظاهر شدم؛ و در آنچه ظاهر کردم، پنهان گشتم. قدرت مولای خویش را بشناس ای سلمان .

و اما قربانیِ «ضِدّ» (لعنت بر او)؛ آن عنادی از سوی او با من، و انکاری نسبت به قدرت من، و نپذیرفتنی نسبت به معرفت من بود. و همانا «ذبح» در همگیِ روزگاران بر او واقع گشته است .