و اینکه هابیل قربانی‌ای تقدیم کرد و آتش را به تسخیر درآورد تا آن را بخورد. و اینکه قابیل از هابیل بزرگتر بود و قربانی‌ای تقدیم کرد، اما آتش آن را نخورد. و قابیل گمان برد که هابیل ساحر است و قابیل او را از روی رشک به قتل رساند ای مولای من .

پس مولای ما فرمود: اهل کوفه و مخالفان با این سخنشان دروغ گفتند ای سلمان. لعنت بر آنان باد. و سخن خدا را، که من آن را بر او (اِسم) نازل کردم، رد نمودند¹ .

آیا نشنیدند آنچه را به «اِسم» خویش گفتم و در کتابِ عزیزم به آن اختصاص دادم و به آنان گفتم: ﴿همانا خداوند آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برگزید﴾. آل عمران - ۳۳

و بدان ای سلمان، همانا آدم از نورِ من است. او را پیش از آنکه آسمانی برافراشته و زمینی گسترده باشد، پدیدار ساختم. و او را به انوارِ شعشعانیه مخصوص گردانیدم، و او را به «اسماءِ مِثلیّه» نامیدم.

و این «اِسم»، نخستین نام در «گنبدهای ذاتی» (القباب الذاتیة) است. و در این قبه، او را «محمد» نامیدم و در آخرالزمان نیز «محمد» خوانده می‌شود .