١٠- ظهورات مولا به واسطهٔ اسماء جهت شرافت بخشیدن، و فرود آمدن آدم از بهشت و رانده شدن ابلیس.
پس هنگامی که به این نام‌ها نامیده شدم؛ آنها را بر «اِسم» خویش در «ملأ اعلی» واقع نمودم. و به واسطهٔ آنها، او (اِسم) در گنبدهای «جانّیه» به نام «البرّ الرحیم» خوانده می‌شد؛ و اوست «الله» و اوست «اِسم الذات» .
و آن، نامِ چهارم در این جایگاه است؛ و آن، نخستینِ نام‌ها برای «ذاتِ عالیه» است که من به واسطهٔ آن ظاهرم؛ و نیز در هفت قبه ذاتی (القباب الذاتیة)؛ و آنها «قبه های های تعریف» هستند؛ که نخستینِ آنها «قبهِ آدم» است. و آنها قبه های «أنس‌بخشی» برای «اسماء»، «ابواب» ، «عالمین و برای سایر آفریدگان هستند.
و پیوسته برای آنان در «اسماءِ مِثلیّه» از زمان آدم تا قبه ی محمد، ظاهر شدم. و «اِسم» خویش را در میان آنان... به «هفت نام ذاتی»... مخصوص گردانیدم؛ از جمله نام‌هایی که او را بدانها نامیدم و او را در طول دوران از آدم تا محمد بن الحسن الحجة، بدانها مخصوص ساختم .
و بدان ای سلمان، همانا من برای خلقم، همانندِ خودشان ظاهر شدم تا حجت را تمام کنم و دعوت را بر همگیِ خلق آشکار سازم .