و بدان که نخستین نوری که در دنیا آشکار ساختم ، همان نورِ «اِسم» من است؛ آن اسمی که از نورِ ذاتم اختراعش نمودم. و نخستین کسی که از آن نور آفریده شد، تو بودی ای سلمان!
و به او (به اسم) فرمان دادم که تو را «جبرائیل امین» بنامد... و تو را «بابِ سرِّ» خویش، و پیروِ فرمانِ خویش، و مَعدنِ وحیِ خویش، و نخستینِ فرستادگانش، و راهنمایِ خلقش قرار دهد؛
و هدایتگرشان به سوی راه حق و راستی ، و بازدارنده‌شان از پیرویِ اهلِ کفر و شک و شرک و عناد، و برگرداننده‌شان از زشتی و ناپسندی و تباهی.
و به او فرمان دادم که شما را با هر دو عالَم و فرشتگان مقرب، مدد رساند. و تو را قرار دادم که آنان را از نورِ خودت مدد رسانی؛ آن نوری که «اِسم» من تو را بدان مخصوص گردانید. و نورِ تو، نورِ اوست؛ پس هر دو به یک نورِ واحد بازگشتید.
این را بدان ای سلمان، ولیکن برای هر یک از شما، مقامی معین است. و شما را چنان قرار دادم که در ملکوت اعلی، «تهلیل»، «تسبیح»، «تکبیر» و «تمجید» گویید.
و به او فرمان دادم که زمینِ پایین را بیافریند، و در آن کوه‌ها و مکان‌هایی استوار ، و دریاهایی لبریز ، و رودهایی روان خلق کند. و او از آن آب شیرینِ گوارایِ پاک، و نیز آبِ شورِ تلخِ ناگوار پدید آورد.