اَلطَّاعَةِ مَتَىَ تَقُوْمُ اَلسَّاعَةُ
١-آغازِ سخن سلمان و توصیف او از احوال مجلس و حاضران
«باب الله الأعظم» ؛ سلمان بن بهیر خُدَری فارسی منه السلام روایت کرد:
بر محضر مولایم (جلّ ذکره) وارد شدم، در حالی که ایشان در مسجد خود در کوفه نشسته بود و پشتش را به محراب تکیه داده بود. و بر سمت راستِ ایشان، «اِسم الأعظم» ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) محمد رسول الله، و بر سمت چپِ ایشان حسن، و در برابرشان حسین ( -عَزَّ عَزُّهُ- ما)، و محمد بن حنفیه (علیه السلام) نشسته بودند.
و گرداگرد ایشان از مهاجرین و انصار، مردم بسیاری حضور داشتند -که ما نام‌هایشان را از بیم طولانی شدن کلام، خلاصه کردیم- از جمله: مقداد بن اسود کِندی، ابوذر جندب بن جناده غفاری، عبدالله بن رواحه انصاری، عثمان بن مظعون نجاشی، قنبر بن کادان دَوسی، ابوالهیثم مالک بن تَیهان اَشهَلی، سعد بن مالک انصاری، جابر بن عبدالله انصاری، مصعب بن عمیر خزرجی، و نوفل بن حارث؛ و بسیاری دیگر از انصار و مؤمنین (علیهم الصلاة والسلام).