٨- تواضعِ جودی؛ و آن کوهی است نزد شما.
از ابی بصیر روایت است که گفت: در آن سالی که مولایمان امام صادق ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) رحلت فرمود، بر مولایمان امام کاظم ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) وارد شدم و گفتم: فدایت شوم؛ چرا شما قوچی ذبح کردید و فلانی شتری نحر کرد؟
فرمود: ای ابا محمد؛ همانا نوح در کشتی بود و آنچه مقرر بود در آن قرار داشت. کشتی مأمور بود و خانه کعبه را طواف کرد، و آن همان طواف نساء است، و نوح راهِ آن را رها کرد.
پس خداوند عزّ وجلّ به کوه‌ها وحی فرستاد که: «من کشتی بنده ام نوح را بر یکی از شما کوه‌ها فرود خواهم آورد.» پس کوه‌ها سربرافراشتند و گردن‌کشی کردند، اما «جودی» - و آن کوهی است نزد شما - تواضع ورزید. پس کشتی با سینه‌اش به کوه برخورد کرد.
امام فرمود: پس نوح در آن هنگام گفت: (یَا مَارِيْ أَتقِنْ)، و آن به زبان سریانی یعنی: (ای پروردگار، اصلاح فرما یا: استوار ساز).
ابی بصیر گفت: گمان کردم که ابوالحسن ( -عَزَّ عَزُّهُ- ) با این مَثَل به خودشان تعریض (کنایه) می‌زند..(الكَافِي، ج٢ ص -١٢٤)