و کرمان، نَکودیه، بولیه، قسطنطنیه، اِدرنه، کَفّه، رُم، مدائنِ بزرگ، اسپانیا، مالت، ونیز (بندقیه)، موکَر، رومانی و سایرِ جزایرِ احاطه‌شده در دریای محیط، و جزیرهٔ قبرس، طرطوس، سلیمیه، تدمر، لاندارین، و دِیر، رَحبه، کبیسه، معموره، جُبّه، عانه و حدیثه.
و هر سرزمینی که باشد، از مشرقِ دنیا تا مغربش، و از جنوب (قبله) تا شمالش، و از «جابلقا» تا «جابرسا»، و از محل طلوع خورشید تا غروبگاهش؛هر چه باشد از مساجد، مقامات، کلیساها، دیرها، مکان‌های صالح و هر مکانِ مبارکی؛در زمین، «مثالی» است برای آنچه در آسمان است.
زیرا هر سرزمینِ ستوده ، و شهرها، و خانه، و مقام، و مساجد و کلیساها و دیرها؛همگی «اِسم» من محمد بن عبدالله هستند؛ که آن را از (نورِ ذاتم ابداع کردم، و ذاتِ من «اُمّ المَدائن» است.
و آن (ذات)، دریایِ محیط بر تمامیِ سرزمین‌ها و شهرها و خانه‌هاست.و من به واسطهٔ آن، بدونِ مثال و بدونِ حد و بدونِ قیاس ظاهرم.
و همانا این زمین و مکان‌هایش و دریاهایش و آنچه در آن است -غیر از مؤمنان- همگی به شخصِ «دومی» است.