مؤمنان جایز نیست.و اما «مُنیب»؛ کسی است که در میان مؤمنان وارد می‌شود اما چیزی از نشانه‌های دینش را حفظ نمی‌کند.

و همانا من بهرهٔ او را از معرفتِ خویش، به سبب کوتاهی‌اش در حقوق برادرانش در «اَکوارِ» پیشین، قطع کرده‌ام.و از حیوانات، هر آنچه که «مُنیب» باشد، همانا خوردنش بر مؤمنان حرام است.

و همچنین هر چیزی از آدمیان که سلامتی‌اش کامل نباشد ، سخن گفتن با او حرام است؛ و از حیوانات با این صفت، گوشتش بر مؤمنان حرام است.و تمامِ آنچه ذکرش در این کتابِ من برایت گذشت؛ دربارهٔ اهلِ بهشتِ نورانی و دربارهٔ اهلِ آتش در «مَسُوخیت» بود.و حجت را بر کافران سوار کردم و دعوت را بر آنان الزام نمودم، و «شُبهه» را در تمامیِ «اَکوار» و «اَدوار» بر «ضِدّ» افکندم.

٥٦- أَمِيْرُ اَلنَّحْلِ -عَزَّ عَزُّهُ- همراه تمام أَنْبِيَاءِ

و بدان ای سلمان، که من همان «هابیل» هستم که آدم را از شرّ شیطان نجات دادم، آنگاه که مرا خواند؛ پس توبهٔ او را پذیرفتم و لعنت را تا روز جزا بر شیطان قرار دادم.

و منم آن‌که نوح را از دشمنانش نجات دادم، آنگاه که خواستند او را بکشند. پس چون نوح مرا خواند و گفت:نُوْح رَّبِّ لَا تَذَر عَلَىَ ٱلأَرضِ مِنَ ٱلكَٰفِرِیْنَ دَیَّارًا ۝٢٦إِنَّكَ إِنْ