آنان را وامی‌گذارم تا پدران و نیاکان و مادران و فرزندانشان را ذبح کنند ، و خون‌هایشان را بریزند، و گوشتشان را بخورند.پس قربانیان پیوسته فریادرسی می‌طلبند اما فریادرسی نمی‌شوند، و به آنان پناه می‌برند اما زبانشان را نمی‌فهمند.

و آنان به ذبح کردن و پختن و خوردنِ گوشت و شکستنِ استخوانشان رغبت (میل) دارند؛ و نه پناهشان می‌دهند و نه بر آنان رحم می‌آورند، و نمی‌دانند که آنان خویشانشان هستند.و آنان اینچنین به جایگاه‌های کسانشان (اهلشان) در «مَسُوخیت» (عالم مسخ) بازگردانده می‌شوند.و من آنان را به سوی مرگ می‌رانم در حالی که می‌نگرند.

پس در آن هنگام به سوی اعمالشان رانده می‌شوند و اعمالشان بر آنان عرضه می‌گردد. پس در آن لحظه چشمانشان اشک‌بار می‌ماند.پس این کیفرِ منکران است ای سلمان.و شاهدِ این امر، گفتارِ من است: (كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ اَلْحُلْقُوْمَ وَأَنْتُمْ حِيْنَئِذٍ تَنْظُرُوْنَ.

پس در آنجا اعمالشان بر آنان عرضه می‌شود و به سویشان بازگردانده می‌گردد. پس در آن هنگام، نه پشیمانی سودشان بخشد و نه اندوه نجاتشان دهد ای سلمان!این جزایی است برای کسی که معرفتِ مرا انکار کرد و با اولیای من دشمنی ورزید و با دشمنانم دوستی نمود.زیرا من هر عمل‌کننده‌ای را طبق عملش جزا می‌دهم و هم‌وزنِ ذره‌ای را ضایع نمی‌کنم.پس هرکس هم‌وزن ذره‌ای نیکی کند آن را می‌بیند، و هرکس هم‌وزن ذره‌ای بدی کند آن را می‌بیند.