گفتم: مولای من؛ شما سزاوارتر و داناترید؛ می‌گویند: همانا آن از دودی که بالا رفته خلق شده و آسمانِ والا در این صورت ثابت گشته است.
مولای ما فرمود: مخالفان دروغ گفتند و امرِ پروردگار و آفریدگارشان را انکار نمودند ای سلمان!
دل‌هایشان کور شد و دیدگانشان منحرف گشت از چیزی که آن را درک نمی‌کنند؛ چیزی که نه محدود می‌شود و نه به مقیاس درمی‌آید.
و من تو را امروز از معرفتِ خود خبر می‌دهم ای سلمان؛ و من مولای توأم که پیش از این روز تو را به آن آگاه نکرده بودم؛ پس ای سلمان!
بدان که همانا این آسمان، (سَماء) نامیده نشد مگر به خاطرِ آنکه در بلندی (عُلوّ) بر سایرِ انوار برتری یافت (سَمَت)؛ زیرا آنان از آن آغاز شدند و به سوی آن بازمی‌گردند.
و جز من، کسی به آن (آسمان/ذات) منفرد (یگانه) نگشت، و آن ذاتِ من است که نه دگرگون می‌شود، نه زایل می‌گردد و نه تغییر می‌یابد. و نه با چشم درک می‌شود و نه در مکانی محصور می‌گردد.
و سایرِ انوار از آن آغاز شدند؛ زیرا نورِ من نورِ اوست، و نورِ او نورِ من است.