و من سعادتمند‌کنندهٔ اهل بهشت و مخصوص‌گردانندهٔ آنان به انوار هستم، و من بدبخت‌کنندهٔ اهل دوزخ و به آتش‌کشندهٔ آنان و درهم‌کوبندهٔ آنان هستم.
و منم «علیِّ کبیرِ متعال»؛ خوشبخت شد آنکه مرا شناخت و زیانکار گشت آنکه مرا انکار کرد.
ای سلمان؛ همانا من بودم و نه مکانی بود، نه عصری، نه زمانی، نه خلقی و نه بشری. و نه «کجایی» و نه «چگونگی» و نه «حیثیتی» .
پس هرکس بگوید: «کجاست؟»؛ همانا مرا در مکانی قرار داده و محدودم ساخته، و ناتوانی را بر من واقع کرده است؛ و جز مخلوق کسی ناتوان نمی‌شود، و من خالق و روزی‌دهنده‌ام.
و هرکس بگوید: «چگونه است؟»؛ همانا مرا دارای چگونگی قرار داده، و «کیفیت» مخلوق است و من سازندهٔ سایرِ مصنوعاتم.
و هرکس بگوید: از چه حیث (چطور/کجا) است؟ همانا مرا چنان قرار داده که غایب می‌شوم، و من غایب نمی‌شوم، و دگرگون نمی‌گردم و احاطه نمی‌شوم و محدود نمی‌گردم ای سلمان!
و بدان که منم «مکان‌بخشِ مکان»، و «چگونگی‌بخشِ چگونگی» ، و «حیثیت‌بخشِ حیثیت»، و آفرینندهٔ سایرِ مخلوقات و سازندهٔ سایرِ مصنوعات.