مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- به جابر جعفی، علیه السلام، فرمود ای جابر، برای سخن ما ظاهری است و باطنی جابر عرض کرد: ای مولای من، آیا سخن شما ظاهری و باطنی دارد؟ فرمود:آری، تا هفت وجه دارد جابر گفت: تا هفت وجه، ای مولای من؟ فرمود: تا هفتاد وجه جابر گفت: تا هفتاد، ای مولای من؟ فرمود: تا هفت‌صد، تا هفت‌هزار، بلی ای جابر، تا بی‌نهایت. ای جابر، همانا ما از اسماء (الهی) معانی آن را داریم و از حروف، آغاز آن را
(اَلمَجَالِسُ اَلنُّمَيْرِيَّة، ص -٥٠)
و این است همان سبب که به واسطه‌ی آن تو را به حقیقت رساندیم، و با عبارت صریح بیان نمودیم. و توضیح این حدیث شریف در رفع اشکال بر دو وجه است. وجه اول: اینکه اصل دعوت در کوفه بود وجه دوم: حضور ایشان با ذات‌ها و صورت‌هایشان – درود خدا بر آنان باد – و این رخدادبیش از یک بار در گذشته اتفاق افتاده است و در ادامه، تفصیل این مطلب خواهد آمد