و بدان ای سلمان، که همانا مؤمن آبی شیرین، پاک و گواراست؛ و شجرهٔ طیبه میوه‌اش را جز به پاکی بیرون نمی‌آورد.
و بدان ای سلمان، هرگاه مؤمن به این مقدار از معرفتِ من برسد، و «اِسم» مرا بشناسد، و تو را بشناسد، و «اهلِ مراتبِ قدسِ» مرا بشناسد، و نفس را از هوس بازدارد؛ همانا بهشت جایگاه اوست.
در این صورت، همانا از فرستادگان (مرسلین) پیروی کرده و با منافقان مخالفت ورزیده است.
پس به مقاماتِ عالی و شریف‌ترین درجاتِ نورانی نائل می‌گردد، و برترین «پیراهن‌های لاهوتی» را بر تن می‌کند، و از رستگاران (فائزین) می‌ماند، و به درجهٔ «لاحقین» می‌رسد.
و از جملهٔ «حور العین» می‌گردد، همچون مرواریدِ پنهان در صدف (لؤلؤ مکنون)؛ در جایگاهِ صدق، نزد پادشاهی مقتدر.
و من مالکِ مُلک‌ها هستم، و سایرِ پادشاهان (یا: موجودات) پایین‌تر از من هستند ای سلمان!
پس این پاداش مؤمنانی است که از فرستادگان پیروی می‌کنند؛ «همان کسی که از شما مزدی نمی‌طلبد و آنان هدایت‌یافتگان‌اند.