و به آنان می‌گفتند: «این خدای ما نیست که ما را می‌خوانْد ؛ این جز جادوگری دروغگو نیست.
و مؤمنان در این «گنبد» بر ایمانشان استوار ماندند ای سلمان، و «اضداد» بر همان انکار و کفر و جحودی که داشتند، باقی ماندند.
و من امروز در میان شما در «گنبدِ هاشمی» به نام علی بن ابی‌طالب ظاهرم؛ و کنیه‌ام «حیدرِ امام» است، و کنیه‌ام «اَنزَعِ بَطین» است.
و «اِسم» و «حجابِ» من، محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب است. و تو امروز «سلمان فارسی» نامیده می‌شوی.
و «اضداد»، ابوبکر و عمر و عثمان هستند؛ پس این اضداد، لعنتِ من تا روز قیامت بر آنان باد ای سلمان.
بدان که من و «اِسم» من، و تو و اهل صفا و مؤمنان؛ از کافران بیزاریم و آنان از ما دورند ای سلمان!
و بدان که من تو را «سَلسَل» نامیدم؛ زیرا «عالَمین» از تو درخواست می‌کنند و آنان از نورِ تو پدید می‌آیند ؛ و تو از نورِ «اِسم» من اقتباس می‌کنی ای سلمان!
و بدان که اوست کسی که تو را از نور خود آفرید و برای شرافت بخشیدن به تو، در تو ظاهر شد ای سلمان.